Kas, kas zarı, tendon, diz kapağı gibi bilumum gergin ve küskün varlıkları rahatlatmak için çilekeş bir yüz ifadesiyle “foam roller”la debelendikten ve mini esne-uzat-rahatlat seansından sonra, kabaca üç saatlik rutinimin on dakikalık  ısınma dilimini, kulübün, gökyüzünü görebileceğim en havadar köşesindeki koşu bandında, bir nevi evrimleşme süreci misali yavaştan hızlıya doğru ilerletiyorum; denizden karaya yavaş ve temkinli adımlarla çıkıyor,  ardından kulağımdaki oldukça motive edici müziklerle uçmaya hazırlanıyorum.

Eve dönüş yollarında, gecesine âşık olduğum şehri İstanbul’u bir araya getiren köprünün ortalarında bir yerlerdeyiz, radyoda; “… you are the land I’m the sea, … you are the night I’m the day, … but when we’re together we can make them all come true,  … together we are strong …” çalıyor, uzun zamandır kapımı çalmayan nedensiz, tarifsiz, ölçülüp biçilemez, o her şeyden daha yoğun ancak bir o kadar da hafif duygu; saf mutluluk, ışık hızıyla içimden fırlayarak önce radyonun sesini açıyor, kısacık bir an için bile olsa bana kendini hatırlatıyor…

“Bir kayboldum sonra tekrar belirdim. Masallardaki gibi bir varmışım, bir yokmuşum. Huyum böyle aynı yerde hiç kalmamışım. Bir varmışım, bir yokmuşum…” diye devam ederken şarkı sözleri ve geçip giderken kapımızı hiç çalmamış yaz, kıssadan hisseye “bir yokmuşum” özeti sizlere…

Nedir bu kelimeye olan tutkum, nasıl bir çekimdir aramızdaki? Çoğu zaman bir şeyi diğerine tercih etme sebebim. Alışveriş boyunca raflarda duran onlarca aynı ürünün arasından üzerinde yazılı olduğu şeyi hemencecik gözüme gönlüme iliştiriveren. Duyduğumda, gördüğümde ve hatta ortaya çıkma olasılığını hissettiğimde bile yüreğimi sular seller gibi çoşturan. Her gün hayatımın içinde ona dair bir keşif arzusu ile yanıp tutuştuğum…

Fırında nefis taze patatesler; biberiye, kekik, zeytin ve kaparili, hem de mim’li:) Nedir bu mim diye soranlarınız var, biliyorum:)

Şimdi mevzu şöyle; bir varmış bir yokmuş blog yazarları arasında sonsuza uzanan köprüler kurmak amacıyla oynanan bir oyun varmış; mim’leme… Mim’liyim, mim’lisin, mim’li.