“8, karın kasları gergin, 7, boynunu koru, 6, haydi, 5, hareketi bırakma, 4, belini unutma, 3, 2, 1… bravooo, harekete devam, son 8! dinlenmek yok, diğer bacak, 8,7,6…” diye devam ederken ders, titreyen bacak ve karın kaslarınıza rağmen performans gösterebilen zihniniz, zamanın göreceliği kavramını hatırlatır hınzırca, gözünüz, “izafiyet teorisinin” ispatlanmasını istercesine duvara asılmış kocaman yuvarlak saate kayıverir; dakikalar oldukları yerde kol kola girmiş, sizinle dalga geçmektedir, evet zaman yavaşlamış ve hatta durmuştur. Son 8…(: yazının devamı…

Geldim geldim, burdayım; ceplerim, çantam, elim kolum ve dipsiz bucaksız zihnim hikayelerle dolu.

Bu haftanın programında ufak bir değişiklikle elimde kalan, baktıkça yediğim, yedikçe yediğim Parmesan’lı bisküviler, dalgalandırıp da durultmayan aklımdakiler, yazamadıklarım ve yazacaklarımla ben buradayım. yazının devamı…

Evet evet doğru okudunuz; yemek heykeltraşları. Bir sanatçı gibi çalışabilen şeflerden değil, “yemek” ile çalışabilen sanatçılardan söz ediyorum; peynirden, tereyağdan heykellerin, çikolatadan odalar, mobilyalar ve büstlerin ve daha aklımıza hayalimize gelmeyecek pek çok şeyin yaratıldığı bir alandan.

Carl Warner, Emma Staite, Lily Vanilli, Paul Wayne Gregory, Rachel Mount ve Simon Smith gibi isimlerin “bu yeniliyor mu” dedirtecek kadar gerçek ancak yenilebilir eserleri, 2010 yılında Alexa Perrin tarafından kurulan The Experimental Food Society tarafından da destekleniyor ve yıl içinde çeşitli aktivitiler düzenlenerek sergileniyormuş. Adı geçen sanatçıların çalışmalarından bazılarına buradan ulaşabilirsiniz.

Sabır ve yaratıcılığın sınırlarının zorlandığı tüm bu çalışmalar gerçekten şaşırtıcı ve büyüleyici. Özellikle Rachel Mount’un şekerlemeden yaptığı ayakkıbalarda takılıp kalmış durumdayım. Giysem mi yoksa yesem mi bilemedim:)

Kaynak: The Guardian gazetesi

L’Art Du Fromage ile ilgili önceki yazımın ardından posta kutuma friendfeed üzerinden düşüveren bir mesaj; -Hmm, Rani keşke yapsa böyle bişey… Rani’ye gittin mi hiç?- Rani’ye hiç gitmediğim gibi o güne kadar adını bile duymamıştım. Bir peynir sevdalısı olmadığımdandır belki de, kim bilir? Devam eden yazışma ile önce Rani ardından Kantin‘e gitmeye karar verilir ve gidilir.

İyi malzemelerle yemek yapmaya ve iyi yemek yemeye düşkün benim için bir günde iki kocaman keşif. Hem de sabah 9′da tüm bacak kaslarımın canına okuyan bir pilates dersinin ardından Beşiktaş’tan Akaretlere tırmandıran ve oradan Nişantaşı’na devam ettiren bir keşif… Neyse ki peynir sevdalısı değilmişim, ya öyle olsaymış:)

1993 yılında Antalya Manavgat bölgesinde, 150.000 metrekarelik bir alan üzerine kurulmuş Rani çiftliğinde organik sebze, meyve, et ve süt ürünleri yetiştiriliyor ve “Gouda, Edam, Maasdam, Emmantel, Mozarella ve Cheddar gibi yabancı kökenli peynirler aslı ile aynı özelliklerde, Fransa ve Hollanda’dan gelen uzmanların denetiminde üretiliyormuş.

Rani’nin Akaretler’deki mağazasında Gouda (sade, kimyonlu, biberli), Edam, Maasdam, Emmantel, Cheddar, Mozarella, Keçi Gouda, Keçi Tulum, Eski Cheddar, Parmesan, Roquefort, Mimolette, Brie, Camembert, Taze Keçi Peyniri, Taze Kaşar (sade, kimyonlu, biberli, kekikli, sucuk baharatlı) gibi peynir çeşitlerinin yanı sıra Manda yoğurdu, Süzme yoğurt, Fransız usulü tereyağ ayrıca kuruyemiş, kuru meyve, reçel, bal, zeytin, bakliyat ve mevsimlik bazı organik sebze ve meyveleri bulmak da mümkün.

Rani’nin peynirlerine Akaretler’deki mağazanın dışında Macro’ların şarküteri bölümlerinden de ulaşabilirsiniz. Fransız’ların bazı daha özel peynirlerini gözüm aradıysa ancak bulamadıysa da Rani’ye çeşit konusunda hakkını vermek lazım. Ayrıca Akaretler’deki mağazası çok keyifli, mutlaka uğrayın, ufak ufak çeşitlerle denemeye başlayın.

Adres: Süleyman Seba Caddesi No:60 Beşiktaş/İstanbul  Tel: 0212 259 01 00

Web: www.sezergroup.com

Son iki aydır O’nla aramızda neredeyse bir  ritüel haline gelen ballı kaymaklı Rumeli Hisarı kahvaltıları dönüşü görüyoruz; siyah kumaş zemin üzerinde yazan Baylan’ın habercisini. Gidiyoruz, geliyoruz, henüz açılmamış, en son iki hafta önce yine bir bal kaymak mesaisi dönüşünde, bakıyoruz, hala açılmamış.

Derken bugün sevgili Tuba Şatana‘nın mesajları arasında görüyorum ki, siyah kumaş zemin kalkmış; yerini muhtemelen ballı kaymaklı bir kahvaltı sonrası zevkten çok köşe bir mideyle bile uğramadan ve bir “Kup Griye” yemeden geçemeyeceğiniz Baylan pastanesi almış; evet nihayet dün, Baylan Bebek açılmış:)

Hemen bu hafta sonu gidilmeli. Tam da bahar gelirken hem de çok sevdiğim sahilde hem de Baylan’ın açılışı çok güzel oldu çok diyorum ve hatta saçımdan çekiştirip, başımda boza pişirerek verilmeyi bekleyen sevgili kilolarıma rağmen diyorum:)

Konu “yemek” ve “mekan”larsa sözü tabii ki Tuba Şatana‘ya bırakıyorum, işte onun kaleminden Baylan Bebek’in açılışı; “Tek Kelimeyle Baylan”

Adres: Bebek Cad. Cevat Paşa Sok. 52-54 Tel: 0212 358 07 60

Web: http://www.baylanpastanesi.com/anasayfa.html#

Kaynak: Pukka Living