Yollar aşağıda güneyde bir yerlerde bırakıldı, ardımıza bakmadan kuzeye eve gelindi, bir sihirbazın mendilinden çıkardığı “sonsuzluk” adedince, arabadan çıkarmayı başardığımız bavullar açıldı, koyduğumu bile hatırlamadığım anılar ortaya saçıldı, çamaşırlar makinenin başını döndürmek üzere programlandı, anılar zihnin ilgili bölümlerindeki ilgili dosyalara yerleştirildi. Ara sıra serbest düşüş yöntemiyle kurtulan anılar kalbin de desteğiyle duygulara dönüştü, hemen ardından “farkındalık” dosyası açıldı saçıldı:) Bana ben hatırlatıldı:)
yazının devamı…
Elimde kumanda oradan oraya zıplar zaplarken görmüştüm onu; -aaa Meryl Streep’in filminin setinden görüntüler, acaba yeni mi- derken birden kumanda ile zamanın dev dalgaları arasında sörf yaparken bulmuştum kendimi:) Adeta zamanda ileri sıçrayıvermiştim, bir anda gelecek hafta oluvermişti, öncesi yoktu, arası yoktu, bir sıfırlardan oluşan posta kutularımdan biri’ne bir mesaj düşüverdi. Şöyle diyordu…
En sevdiğim Haziran’ımın üzerinden zamanlar geçti, zaman evreninde konumumuzu hatırlatan takvim sayfalarının bir bir göç edişi izlendi, Aralık sevgiyle kucaklandı, ve hatta en az Haziran kadar sevildiği ve keyifle karşılandığı fark edildi, ve daha neler neler farkedildi ve keşfedildi…
İki arada bir nerede… Kararsızlık mıdır kendimle beni karşı karşıya getiren ve milyonlarca seçenek ve olasılığın ortasında bir başıma bırakan, yoksa… Kararsızlık sularında bir yerlere tutunmaya çabalarken ilginç yöntemler keşfediyor insan; örnek, sezgisel rehberinizi bir kitabın sayfalarında aramak ve karar vermek:) birine…
Yok yok, tatilde değildim. Orada burada şurada, sağda solda, paralel evrenlerde… Bir yaz hali midir üzerimden esip geçen yoksa geçici bir süreliğine kalıcı mıdır bilinmez. Önemli midir peki olmak ya da olmamak bir sıfırlardan oluşan şu fani mekanda? Şimdi ve buradayım. Nokta 
