Herşey planladığımız gibi gitse, tüm hayallerimiz gerçek olsa, kontrol sahamız milyarlarca metrekarelere uzansa, tüm işlerimiz yolunda gitse… Nasıl olurdu acaba hayat? Yok canım, bunun üzerine saatlerce meditasyona dalıp, dalıp daldan dala atladığımdan falan değil tabi, daha “hafif” sebeplerden doğdu bu “kurgu paragrafı”:) Şimdi, bütün mesele şu üç kavram ve bağlamda (: 14 Mayıs – ameliyatlı bacak engeli – orada olma isteği. Kısa lafın uzunu; Depeche Mode geliyooooor, hem de 14 Mayıs’ta, hem de çok sevdiğim kampüsüm; santralistanbul‘a, hem de güneşli günlerde, hem de… Ne yapalım, başka “zaman”… yazının devamı…
Şu fani dünyada kapladığım fiziksel alan geçen Salı’dan bu yana “1,3 kg” azalmış durumda:))) Çok zorlandığımı ve kendimi zorladığımı söylemem. Evet, akşamları yemekten sonra meyvenin dışında bir tatlı arayışım ve özlemim olduğu doğrudur:) ancak hangi özlemlerimizden vazgeçmiyoruz ki zaman içinde, neleri zamanın dalgaları arasına bırakmıyoruz ki unutmak umuduyla… 
…veeee Lolipop iki haftalık rutin Paris seyahatinden döndü hem de madeleine ve charlotte kalıpları ile:) Çok büyüdü çok; bu sene ilk kez kendi başına uçmaya başladı. Bu dönüşünde ablamın sipariş organizasyonunu üstlendiği ve Herve’nin arayıp bulduğu “madeleine ve charlotte” kalıplarımı getirdi. Henüz elime ulaşmadılar ancak cuma günü kendileriyle tanışmayı ve birlikte mutlu mesut bir gelecek kurmayı planlıyoruz:) Ablama, Herve’ye ve Lolipop’uma çok teşekkür ederim… 
Zaman bize haftanın sonuna yaklaşıyor olduğumuzu söyleyebilir ama yine de zamanı şaşırtıp, kafasını karıştırıp geriye gidebilir miyiz, kesinlikle evet, “bir-sıfır”lardan oluşan dünyada herşey mümkün.
Haftanın sonuna yaklaşırken buzdolabında tek tek yemeye kalksak asla bitiremeyeceğimiz kadar meyve olduğunu fark ettim. Çok sevdiğim meyve salatasını hazırlamak için bir bahane buldum işte:) Meyve salatası benim için “anne”mle özdeşleşmiştir; meyve salatası dendiğinde görsel ve tatsal olarak hep onunki gelir aklıma.
