Fırında nefis taze patatesler; biberiye, kekik, zeytin ve kaparili, hem de mim’li:) Nedir bu mim diye soranlarınız var, biliyorum:)

Şimdi mevzu şöyle; bir varmış bir yokmuş blog yazarları arasında sonsuza uzanan köprüler kurmak amacıyla oynanan bir oyun varmış; mim’leme… Mim’liyim, mim’lisin, mim’li. yazının devamı…

İki ayağım bir pabuçta ve hatta pabuçsuz, sizlerle paylaşılmayı ve paylaşılmak için fotoğraflanmayı ve fotoğraflanmak için yeniden yapılmayı bekleyen çikolatalı şey saçımdan çekiştiriyor, dolabı her açtığımda pişir beni artık diyerek dışarı kaçmak isteyen tonlarca sebze de cabası. Mutfak kazan kaldırmış durumda…
yazının devamı…

Farklı ufuklarda aynı zamanlarda yılın ilk karını gördük, aynı gece kavuştuk, O İsveç’ten geldi, yine aynı gece Loli Paris’e uçtu.

Hava şartlarından dolayı rötar yapan uçaklar ve O’nun gelişinin ertelenmesi ile gözüm yollarda, gecenin üzerine lapa lapa yağan karı izlerken keyifle endişe arası duygular vardı içimde.
yazının devamı…

Tam bir kış günü var dışarıda, içeriden bakınca? Havalar erken kararıyor, yağmur, soğuk? Cuma akşamı trafiği sinsi ve hızlı adımlarla sokakları, caddeleri arşınlıyor yine. Güneş ne kadar dışa dönük ve enerjikse, yağmurlu, karanlık hava da o kadar içe dönük ve bir o kadar da keyifli. Hani derler ya ?ev havası?. Pencerenin ardında, dışarısı, bilgisayar ekranıma meraklı gözlerle bakarken bir yandan da kulağıma ?ev havası? diye fısıldıyor:)
yazının devamı…

Elimde kumanda oradan oraya zıplar zaplarken görmüştüm onu; -aaa Meryl Streep’in filminin setinden görüntüler, acaba yeni mi- derken birden kumanda ile zamanın dev dalgaları arasında sörf yaparken bulmuştum kendimi:) Adeta zamanda ileri sıçrayıvermiştim, bir anda gelecek hafta oluvermişti, öncesi yoktu, arası yoktu, bir sıfırlardan oluşan posta kutularımdan biri’ne bir mesaj düşüverdi. Şöyle diyordu…
yazının devamı…