“Evrenin en anlaşılmayan tarafı, anlaşılabilir olmasıdır”

Albert Einstein

Aya ayak basılalı 40 yıl olmuş… Şerefine National Geographic‘te beynimdeki işlemcilerin hem hız hem sayıca kapasitesini zorlayan programlar hazırlamışlardı. Bir kaç akşam seyrettik; bilim “insan”larının bir teleskopun “göz”ünden uzay zamanda milyarlarca ışık yılı “yol” kat ettiklerine kendi”göz”lerimizle şahit olduk.  yazının devamı…

Hissettiğim yoğun duygular fırına mı, içinde pişenlere mi yoksa bu bir aşk çokgeni mi emin olamıyorum. Fırında “pişirme süreci” hep mutlu ediyor beni; bazen istediğim sonuçları elde edemesemde. Sıcaklık derecesi ayarlanır, ısınırken içi boş olsa bile mis gibi kokular yayar; hafızasında sakladıklarını.. Hazırlanan karışım dikkatlice, nazikçe yerleştirilir ve farklı duygular arasında gidip geldiğim bir “bekleyiş” dönemi başlar. Bazen uzaktan uzağa gözüm üzerindedir, bazen çok yakın:) Fırının karşısında çömelmiş, camına yapışmış, burnumu gelen mis gibi kokulara doğru uzatmış ve gözlerimi “içerdeki”nin üzerine dikmiş bakıyorum, bekliyorum; bazen merakla, bazen sabırsızlıkla, bazen hayran hayran… ortak duygu: “bitse de tadına baksak”:)
yazının devamı…