Uzunca bir aranın köşesinden çıkageldim nihayet. ”Evvel zaman içinde” diye başlamaz tüm hikayeler, benimki de…

“Bir varmış bir yokmuş” diyerek başlayacağım bu kez. Uzunca aranın ardından uzun soluklu bir hikaye olsun, hazırsanız, başlayalım bir ucundan… yazının devamı…

Ve koca bir yıl geçer… snOw eggs ilk yılını geride bırakır. Blog yazma süreci açısından değenlendirirsem hayır, rüzgar gibi geçmedi:)

Emek, zaman, sabır, sezgi, kabullenme, paylaşma, destek olma, satır aralarını okuma, keşfetme, içtenlik, adalet, mütevazilik gibi kavramları ve en önemlisi kendimi yeniden tekrar tekrar masaya yatırmama sebep olacak kadar teşrik-i mesaide bulundurdu:)

yazının devamı…

Bir haftayı daha geride bırakıyorum, attığım her adımla, her seçimimle yeniden şekillenen ve hatta belki de yeniden oluşan paralel evrenleri ardımda bırakarak ve önüme katarak…

Haklı bir merak içindeyim haliyle, “ben” bu hafta sizinle Crépe Suzette ve bir  tarif daha paylaşmayı seçerken acaba paralel ben’ler ne seçti? Ne yazdılar şimdi yazdığım satırlara ya da yazmadılar:) Merak…
yazının devamı…

Hani taşınırken kutuladığınız ve bir yerlere tıkıştırdığınız şeyler anı olup ilgili ilgisiz başka arayışların arasından çıkıverir ya, hani tatil dönüşü, okuduğunuz kitapların arasına iliştirdiğiniz küçük notlar, kartlar anı olup sayfaların arasından elinize akıverir ya, hani e-posta kutunuzda yıllardır duran ve tekrar okudukça duygulandığınız can dostunuzun satırları anı olup yüreğinize akar ya, hani gecenin yarısı uykunuzu bölme cesareti gösteren düşüncesiz düşüncelerden biri sizi geçmişin en tatlı zaman dilimlerinde dolaştıran anı olup tebessümle içinize sızar ya… işte öyle bir şey:) yazının devamı…

Düşünüyorum da galiba şimdiye kadar geçirdiğim en mutlu yılbaşıydı. Hatta takip eden birkaç gün. Yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl… herkese kutlu olsun…herkese mutlu olsun şarkıları eşliğinde dans ederken, bu keyifli anı bozmamak için birkaç gün daha bekleyen “grip”ten habersizdim.

yazının devamı…