Cafeyirmiyedi, çok sevdim yorumunu:)) Onlar yapmış ve yemiş olabilir belki de:) Peki ya sen? Şimdiden afiyet olsun:)

Yesek.com, link için çok teşekkürler.

Florentin, krep eşim ve benim için evimizin olmazsa olmazı gibi. Çok sık yapıyoruz, özellikle pudra şekerli versiyonunu çok tüketiyoruz. Gerçekten pek çok şeyle yenilebiliyor. Crépes Suzette ise bambaşka bir tat, krep ötesi:) Ben tatlı düşkünü olduğum için o tereyağlı portakal sosunda yüzebilirim mesela:) Ağır gelmesinin sebebi çok tatlı olması mı acaba?

Burcu, alemsin valla, gülümsettin yine beni:)) Hızlı olduğunu bildiğim için saklanmaya yeltenmem bile:))) Yaptıklarım ve yazdıklarımla ilgili yorumun için bir kez daha teşekkürler lakin şöyle bir şarkı geliverdi aklıma, hatırlar mısın bilmem “gel sen ne çektiğimi bir de bana sor….” )) yaparsan haber eyle bana da, beğendiniz mi diye…

Zeynep, gel:) Gelirken o müthiş kurabiyelerini de getir ama:)

Duygu, sen de okumuşsun, harika:) Richard Bach iyi yazardır, hayal dünyasını bir mühendisin matematiksel ve analitik yaklaşımıyla birleştirmesi başka bir keyif verir insana. Gerçi son kitabı -belki de ondan daha fazlasını beklediğim için- beni azıcık hayal kırıklığına uğrattı ama, severim Richard’ı:))
Fotoğraflara baktıkça yeniden yapıp yeme isteği uyandırıyor bende de, tadını da bildiğim için. Şimdi yedik yedik, Martta, bahar ve bahardan sonra yaz geliyor sendromu ile kilo durumu masaya yatırıla:)))

Günsel, ilk lokmamda anneannemin ev yapımı portakal reçelini anımsadım nedense:) Çok lezzetli, mutlaka yap.

Zarpandit – Gökçe, seni bitterci seniiiii:) İlk lokmada fikrin değişebilir ama benden söylemesi. Gel sen de gel:) Hepiniz gelin ben yapayım, yedireyim. Bütün yorumlarda bir misafirlik talebi durumu mu var, ne?:)))

Beyza – Evet, seyrettim o filmi. Hatırladığım kadarıyla filmin sonunda metroyu kaçıran da yakalayan da aynı şeyleri yaşıyordu. Yani seçimler süreci değiştiriyor ancak sonuç aynı oluyordu. Öyle gibi kalmış aklımda. İçinde bulunduğumuz an aslında tam anlamıyla “farkına” varamadığımız tam anlamıyla yaşayamadığımız bir sonsuz an gibi. Ne kadar şimdiyi yaşamak desek de geçmişle geleceğin arasında bir yerlerde takılıp kalıyoruz sanki. Uzun lafın kısası; dediğin gibi şimdide demir atmalıyız:)

Crepe Suzette de cok güzel görünüyor. Eline saglik.