Uzunca aranın ardından özlem içerikli sitemler posta kutusunda, koca bir yılın ardından halen kabullenemediğini fark ettiği fibromiyaljisi ile sonu ve kazanını belirsiz bir mücadele içinde, son iki aydan bu yana galiba geçiyor artık diye sevinirken, kollarında ve bacaklarında yeniden atağa geçen fibromiyalji ağrıları ile mücadelede spor, fizik tedavi ve nöralterapi üçlemesinde bir yanı çokça buruk, minik bir parçası korkuları yok sayarak umutlu, Haziran’ının ve yaz güneşinin etkisindeki en özgür parçası ise yaş 35 yolun yarısından önce ki son çıkışlarda her engeli ve her mücadeleyi aşacak cesarette ve keyifte… yazının devamı…

Haziran’a, yaza ve güneye özlemler içinde, bir bahar yanılsamasının ardından hala kışla göz göze diz dize, zamanla yarışında hep çok adım geride, çelişkiler, sezgiler ve gerçekler dizgisinde zihni karışık, gözleri kocaman, güçlendikçe kaslar kısalırmış, bu da insana acı olarak geri dönebilirmiş, esnemek, esnetmek, hem güçlü hem uzun hale getirmek lazımmış keşfinde, çok istediği projeyi ayağa kaldırma gücü ve motivasyonu gel-gitlerin etkisinde…
yazının devamı…

Ve bahar güneş kılığında içimize süzülür. Her şey değişir dönüşür, devinirken… Anlar, yaşananlar bazen sakin bazen hızla akan bir nehir misali akıverirler hayatımıza. Sürekli bir koşuşturmaca ve mücadele halidir bizi oyalayan, ayıran ve dağıtan…

Delice bir hızla koşarak ve dönerek ilerleyen zamanın maskarası mı oldum son günlerde? Galiba. Hayallerim, ihtiyaçlarım, isteklerim, gerekliliklerim arasında, adeta bir Zumba dersine yetişircesine oraya buraya şuraya dağılarak, bölünerek, çoğalarak ve hatta kaybolarak geçen şu günlerde, hiç durmayan belki de hiç ilerlemeyen zamanın eteğinin bir ucundan tutunma çabamda cabası. yazının devamı…

Son iki aydır cuma sabahları, evin içinde ışık hızıyla oradan oraya koşturarak, kendimi kaybederek, toplayarak, unutarak, bölünerek ve hatta çoğalarak, bir yandan duş alırken bir yandan da bir yumurta, 45 gr beyaz peynir ve zeytinyağından oluşan omlet  üçlemesinin incecik tabanlı tavada yanıp tutuşmasını engellemek için çizgi film karakteri edasıyla hızla ancak yerimde sayarak duştan mutfağa el uzatıp, aralarda “ne giysem bu ders için acaba” kaygılarına bile yer bırakmayacak bir süratle, son günlerde ağzına kadar dolu ütü odasından alınan Zumba kılıklarını üzerime geçirerek… yazının devamı…

Hayatın her pikselini arşınlamak, anlamak, bilmek, keşfetmek isteyen bir kâşif ile bir pikselden diğerine, bir katmandan öbürüne sekerek maymun iştahlı diye yaftalanan kişiyi ayıran çizgiyi blur efektleriyle yumuşatamaz mıyız?

Peki ya  aralarında çizgi yoksa? Ya kâşif ile maymun iştahlı bir madalyonun iki yüzü gibiyse? yazının devamı…